Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Βωμολοχίες

Δεν πίστευα οτι
θα μιλάω
κάποτε
έτσι.
Πόσο μάλλον οτι
θα έχω τέτοια
άποψη
για κάποιον.
Αλλά με γάμησες.
Είτε το ήθελες,
είτε όχι.
Κι αυτό γιατί με έκανες να δω στα μάτια σου
οτι θα μπορούσα να σ' αρέσω και σαν άνθρωπος.
Σαν άνθρωπος....

Αμαρτία

Δεν υπάρχει χειρότερη βλακεία
σωστό ή αμαρτία
να τα χεις όλα κι όμως να κλαις
χωρίς να ξέρεις τι θα σε βοηθήσει
χωρίς να ξέρεις τι θες.
Να κλαις για μια αφορμή, για ένα λεπτό,
χωρίς μια ψυχή, χωρίς ένα σκοπό
δίπλα σου.
Να κλαις...
που με δική σου απόφαση
αποχωρίζεσαι
την αγκαλιά μιας νύχτας
το χάδι μιας αυγής
τη ζεστασιά μιας καληνύχτας
υπο το φως της ηδονής
έστω και ψεύτικα...
...γιατί ενώ τα έχεις ανάγκη,
ο άνθρωπος
που θα στα δώσει
δε θα νοιαστεί για σένα
παρα μόνο εκείνη τη βραδιά.
Μα έχοντας διώξει τον πειρασμό,
συνεχίζω να κλαίω...

Δε δίνεις δεκάρα...

Μου λες πως σε γράφω

πως σου πουλάω αγκαλίτσες

τους τρεις τελευταιούς μήνες

Εγώ λέω πως εσύ

δε δίνεις δεκάρα για μένα

Κι έτσι απο αντίδραση

μου πετάς μια πεντάρα

Κι εγώ την ψάχνω όσο τίποτα

χωρίς όμως να το δείχνω

Πολύ απλά γιατί ξέρω

βλέπω το χέρι σου το γρήγορο

που απλώνει και παίρνει πίσω

την πεντάρα