Κι όταν βρεις κείνον τον άνθρωπο
που έστω
-τότε-
μεσ' το μυαλό σου
μεσ' την ανάγκη την πολλή
θα πλάσεις
γι' αδελφή ψυχή σου,
θ' αρχίσεις ένα κλάμα ατέλειωτο'
σπαραξικάρδιο'
πρωίμιο μιας αφήγησης
δύσκολης,
αφού ήσουν
για όλους τους πόνους τους αφόρητους
των τόσων χρόνων η αχθοφόρος.
Κι αν όντως είν' αυτός
για το οποίο τον προορίζεις,
είναι
δεν είναι η αδελφή περιστέρα σου,
αμήχανος θ' αναρωτιέται:
θα μιλήσεις επιτέλους
ή ν΄ αρχίσει τις ερωτήσεις;
Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016
Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012
Δεν ξεφεύγεις από το παρελθόν'
είναι μονάχα μια λέξη
που χτυπάει σαν καμπάνα
για να σημάνει το παρόν.
Μα ξέροντας πως την ακούς
και πως την έχεις ξανακούσει,
σκύβεις και σκέφτεσαι δικαίως
πως δεν αλλάζει το πατρόν.
Αναρτήθηκε από
Alice,Blueheart, Hermionie and other story-tellers....
στις
1:17 μ.μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Κυριακή 24 Απριλίου 2011
Lucky man
Confusion
your sight an
illusion
next to me.
Controversy
your dirty sheets
to
your aromatic body.
It makes me want you.
More.
But no love is found
anywhere for me.
I call it "unlucky".
People.
Situaton.
Time.
So, if you don't
ask for love,
what are you
longing for,
lucky man?
Αναρτήθηκε από
Alice,Blueheart, Hermionie and other story-tellers....
στις
5:15 π.μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
το μπλε τριαντάφυλλο

Η πόρτα κλείνει
η ανάσα μου σβήνει
κι όμως μου φαίνεσαι όμορφος
ακόμη πολύ
Βρωμάνε οι λέξεις
το ίδιο κι οι σκέψεις
τσιγάρο και άρωμα
απο το σώμα σου
Το ύψος σου με θίγει
κι η τσάντα μου ανοίγει
για να σου προσφέρει
το λουλούδι σου
Κι όμως ήταν καλοφτιαγμένο
και ωραία δεμένο
με την κορδέλα
Ψιλοχάλασε στην τσάντα
Δεν το περίμενα πάντα
οτι θα χάριζα ένα
μπλε τραντάφυλλο
Περίμενα ηλιοβασίλεμα
ζεστή σοκολάτα στα μάτια σου,
μα το μικρό σου χαμόγελο
έκανε τα μάτια μου
να πεθάνουν στα δικά σου
Αναρτήθηκε από
Alice,Blueheart, Hermionie and other story-tellers....
στις
4:59 π.μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011
Βωμολοχίες
Δεν πίστευα οτι
θα μιλάω
κάποτε
έτσι.
Πόσο μάλλον οτι
θα έχω τέτοια
άποψη
για κάποιον.
Αλλά με γάμησες.
Είτε το ήθελες,
είτε όχι.
Κι αυτό γιατί με έκανες να δω στα μάτια σου
οτι θα μπορούσα να σ' αρέσω και σαν άνθρωπος.
Σαν άνθρωπος....
Αμαρτία
Δεν υπάρχει χειρότερη βλακεία
σωστό ή αμαρτία
να τα χεις όλα κι όμως να κλαις
χωρίς να ξέρεις τι θα σε βοηθήσει
χωρίς να ξέρεις τι θες.
Να κλαις για μια αφορμή, για ένα λεπτό,
χωρίς μια ψυχή, χωρίς ένα σκοπό
δίπλα σου.
Να κλαις...
που με δική σου απόφαση
αποχωρίζεσαι
την αγκαλιά μιας νύχτας
το χάδι μιας αυγής
τη ζεστασιά μιας καληνύχτας
υπο το φως της ηδονής
έστω και ψεύτικα...
...γιατί ενώ τα έχεις ανάγκη,
ο άνθρωπος
που θα στα δώσει
δε θα νοιαστεί για σένα
παρα μόνο εκείνη τη βραδιά.
Μα έχοντας διώξει τον πειρασμό,
συνεχίζω να κλαίω...
Αναρτήθηκε από
Alice,Blueheart, Hermionie and other story-tellers....
στις
12:42 π.μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δε δίνεις δεκάρα...
Μου λες πως σε γράφω
πως σου πουλάω αγκαλίτσες
τους τρεις τελευταιούς μήνες
Εγώ λέω πως εσύ
δε δίνεις δεκάρα για μένα
Κι έτσι απο αντίδραση
μου πετάς μια πεντάρα
Κι εγώ την ψάχνω όσο τίποτα
χωρίς όμως να το δείχνω
Πολύ απλά γιατί ξέρω
βλέπω το χέρι σου το γρήγορο
που απλώνει και παίρνει πίσω
την πεντάρα
πως σου πουλάω αγκαλίτσες
τους τρεις τελευταιούς μήνες
Εγώ λέω πως εσύ
δε δίνεις δεκάρα για μένα
Κι έτσι απο αντίδραση
μου πετάς μια πεντάρα
Κι εγώ την ψάχνω όσο τίποτα
χωρίς όμως να το δείχνω
Πολύ απλά γιατί ξέρω
βλέπω το χέρι σου το γρήγορο
που απλώνει και παίρνει πίσω
την πεντάρα
Αναρτήθηκε από
Alice,Blueheart, Hermionie and other story-tellers....
στις
12:35 π.μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)