Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016

Πρωίμιο

Κι όταν  βρεις κείνον τον άνθρωπο
που έστω
-τότε-
μεσ' το μυαλό σου
μεσ' την ανάγκη την πολλή
θα  πλάσεις
γι' αδελφή ψυχή σου,
θ' αρχίσεις ένα κλάμα ατέλειωτο'
σπαραξικάρδιο'
πρωίμιο μιας αφήγησης
δύσκολης,
αφού ήσουν
για όλους τους πόνους τους αφόρητους
των τόσων χρόνων η αχθοφόρος.
Κι αν όντως είν'  αυτός
για το οποίο τον προορίζεις,
είναι
δεν είναι η αδελφή περιστέρα σου,
αμήχανος θ' αναρωτιέται:
θα μιλήσεις επιτέλους
ή ν΄ αρχίσει τις ερωτήσεις;




Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012




Δεν ξεφεύγεις από το παρελθόν'
είναι μονάχα μια λέξη
που χτυπάει σαν καμπάνα
για να σημάνει το παρόν. 
Μα ξέροντας πως την ακούς
και πως την έχεις ξανακούσει,
σκύβεις και σκέφτεσαι δικαίως
πως δεν αλλάζει το πατρόν.



Κυριακή 24 Απριλίου 2011

Lucky man

Confusion


your sight an

illusion


next to me.


Controversy


your dirty sheets

to

your aromatic body.


It makes me want you.

More.


But no love is found

anywhere for me.


I call it "unlucky".

People.

Situaton.

Time.


So, if you don't

ask for love,

what are you

longing for,

lucky man?

το μπλε τριαντάφυλλο





Η πόρτα κλείνει

η ανάσα μου σβήνει

κι όμως μου φαίνεσαι όμορφος

ακόμη πολύ


Βρωμάνε οι λέξεις

το ίδιο κι οι σκέψεις

τσιγάρο και άρωμα

απο το σώμα σου


Το ύψος σου με θίγει

κι η τσάντα μου ανοίγει

για να σου προσφέρει

το λουλούδι σου


Κι όμως ήταν καλοφτιαγμένο

και ωραία δεμένο

με την κορδέλα


Ψιλοχάλασε στην τσάντα

Δεν το περίμενα πάντα

οτι θα χάριζα ένα

μπλε τραντάφυλλο


Περίμενα ηλιοβασίλεμα

ζεστή σοκολάτα στα μάτια σου,

μα το μικρό σου χαμόγελο

έκανε τα μάτια μου

να πεθάνουν στα δικά σου


Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Βωμολοχίες

Δεν πίστευα οτι
θα μιλάω
κάποτε
έτσι.
Πόσο μάλλον οτι
θα έχω τέτοια
άποψη
για κάποιον.
Αλλά με γάμησες.
Είτε το ήθελες,
είτε όχι.
Κι αυτό γιατί με έκανες να δω στα μάτια σου
οτι θα μπορούσα να σ' αρέσω και σαν άνθρωπος.
Σαν άνθρωπος....

Αμαρτία

Δεν υπάρχει χειρότερη βλακεία
σωστό ή αμαρτία
να τα χεις όλα κι όμως να κλαις
χωρίς να ξέρεις τι θα σε βοηθήσει
χωρίς να ξέρεις τι θες.
Να κλαις για μια αφορμή, για ένα λεπτό,
χωρίς μια ψυχή, χωρίς ένα σκοπό
δίπλα σου.
Να κλαις...
που με δική σου απόφαση
αποχωρίζεσαι
την αγκαλιά μιας νύχτας
το χάδι μιας αυγής
τη ζεστασιά μιας καληνύχτας
υπο το φως της ηδονής
έστω και ψεύτικα...
...γιατί ενώ τα έχεις ανάγκη,
ο άνθρωπος
που θα στα δώσει
δε θα νοιαστεί για σένα
παρα μόνο εκείνη τη βραδιά.
Μα έχοντας διώξει τον πειρασμό,
συνεχίζω να κλαίω...

Δε δίνεις δεκάρα...

Μου λες πως σε γράφω

πως σου πουλάω αγκαλίτσες

τους τρεις τελευταιούς μήνες

Εγώ λέω πως εσύ

δε δίνεις δεκάρα για μένα

Κι έτσι απο αντίδραση

μου πετάς μια πεντάρα

Κι εγώ την ψάχνω όσο τίποτα

χωρίς όμως να το δείχνω

Πολύ απλά γιατί ξέρω

βλέπω το χέρι σου το γρήγορο

που απλώνει και παίρνει πίσω

την πεντάρα